|
Zgłaszając się do wybranego świadczeniodawcy pacjent
powinien przedstawić – oprócz potwierdzenia prawa do świadczeń – ważne skierowanie.
Jest ono dokumentem wymaganym przy dostępie do badań diagnostycznych oraz świadczeń
realizowanych w ramach:
- ambulatoryjnej opieki specjalistycznej,
- leczenia szpitalnego,
- leczenia uzdrowiskowego,
- rehabilitacji leczniczej,
- opieki nad przewlekle chorymi.
Skierowanie nie jest wymagane w stanach nagłego
zagrożenia zdrowia lub życia
Skierowaniem do lekarza specjalisty nie jest karta
informacyjna z leczenia szpitalnego, izby przyjęć, czy szpitalnego oddziału ratunkowego.
Jeżeli w karcie informacyjnej wskazana jest kontynuacja leczenia, skierowanie powinien
wystawić lekarz prowadzący pacjenta.
Należy pamiętać, że na podstawie jednego skierowania pacjent może się zarejestrować
tylko w jednej placówce udzielającej świadczeń w danym zakresie!
Skierowanie nie jest potrzebne do następujących lekarzy specjalistów:
- dermatologa,
- ginekologa i położnika,
- okulisty,
- onkologa,
- psychiatry,
- wenerologa,
- dentysty.
Skierowania nie muszą także przedstawiać następujące
osoby korzystające z ambulatoryjnej opieki specjalistycznej:
- inwalidzi wojenni,
- osoby represjonowane,
- kombatanci,
- niewidome cywilne ofiary działań wojennych,
- chorzy na gruźlicę,
- zakażeni wirusem HIV,
- w zakresie badań dawców narządów,
- uzależnieni od alkoholu, środków odurzających
i substancji psychotropowych – w zakresie lecznictwa
odwykowego,
- uprawnieni (żołnierze lub pracownicy) – w zakresie
leczenia urazów lub chorób nabytych w czasie wykonywania
zadań poza granicami państwa.
Skierowanie wystawia:
- na badania diagnostyczne, na świadczenia
w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej,
na leczenie uzdrowiskowe, na rehabilitację leczniczą,
opiekę długoterminową – lekarz POZ lub
inny lekarz udzielający świadczeń w ramach ważnej
umowy z NFZ.
Jeżeli pacjent objęty opieką specjalisty wymaga
wykonania niezbędnych, dodatkowych badań diagnostycznych,
skierowania na te badania wystawia świadczeniodawca
udzielający świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej.
Dotyczy to również lekarza specjalisty, do którego
pacjent ma prawo zgłosić się bez skierowania;
- na badania diagnostyczne kosztochłonne
(np. tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny)
– lekarz będący lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego
w poradni, która zawarła umowę z Funduszem na ambulatoryjną
opiekę specjalistyczną, rehabilitację lub psychiatrię,
prowadzący leczenie pacjenta i stwierdzający potrzebę
wykonania danego badania (w przypadkach uzasadnionych
medycznie);
Lekarz POZ, w ramach badań kosztochłonnych, może kierować chorych
jedynie na kolonoskopię i gastroskopię.
- na leczenie szpitalne – każdy
lekarz. Nie musi być to lekarz ubezpieczenia zdrowotnego!
- na leczenie uzdrowiskowe –
lekarz ubezpieczenia zdrowotnego;
- na transport sanitarny – zlecenie
wystawia lekarz\felczer ubezpieczenia zdrowotnego;
- na transport sanitarny w POZ
– zlecenie wystawia lekarz podstawowej opieki zdrowotnej.
Lekarz POZ, kierujący pacjenta do lekarza specjalisty
lub do szpitala, zobowiązany jest dołączyć do skierowania wyniki
niezbędnych badań diagnostycznych umożliwiających potwierdzenie
wstępnego rozpoznania.
Świadczenia udzielone pacjentowi bez skierowania
– poza wymienionymi przypadkami – nie są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia,
a ich koszty mogą obciążyć pacjenta.
Źródło: www.nfz.gov.pl
Vademecum 2010 - informator o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych |
Dla pacjenta 
