Misja

"Według najlepszej wiedzy dopomagać cierpiącym, zwracającym się o pomoc, mając na celu wyłącznie ich dobro..."

Tutaj jesteś

smaller font default font larger font

Opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień

W 2012 r. na leczenie psychiatryczne wszystkich pacjentów Fundusz wydał ponad 2 miliardy złotych (2 133 155 192 zł). Leczenie jednej osoby kosztowało średnio 1 360,04 zł. Jeśli chcesz wiedzieć ile NFZ wydał na Twoje leczenie zaloguj się do ZIP i przejdź do zakładki Rejestr Usług Medycznych.

Nie masz jeszcze konta w ZIP? Zarejestruj się żeby uzyskać dostęp do swoich danych.

Ze świadczeń opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień możesz skorzystać (w zależności od potrzeb i stanu zdrowia) w:

  • poradni,
  • ośrodku dziennym,
  • izbie przyjęć,
  • szpitalu.

Poradnia

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy lekarza psychiatry w poradni nie potrzebujesz skierowania. Do psychologa i psychoterapeuty wymagane jest skierowanie od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

W poradni zdrowia psychicznego osoba potrzebująca może skorzystać z diagnozy i porady lekarza psychiatry, porady i diagnozy psychologicznej oraz sesji psychoterapeutycznych. Podobne świadczenia realizowane są także w innych poradniach dla dzieci i młodzieży i innych poradniach wysokospecjalistycznych, np. leczenia nerwic, seksuologii i patologii współżycia oraz dla osób z autyzmem dziecięcym, w leczeniu środowiskowym (domowym).

Pamiętaj! w uzasadnionych przypadkach masz prawo poprosić o bezpłatną wizytę domową lekarza psychiatry, psychologa lub pielęgniarki i w razie potrzeby skorzystać z bezpłatnego transportu sanitarnego. Wszelkie badania związane z leczeniem psychiatrycznym prowadzoinym w ramach umowy z Funduszem są bezpłatne, a świadczeniodawca nie może pobierać żadnych dodatkowych opłat, chyba że taka odpłatność przewidziana jest w odrębnych przepisach.

W poradni leczenia uzależnień leczone są osoby uzależnione np. od alkoholu, czy hazardu. Do poradni leczenia uzależnień nie jest wymagane skierowanie. Każdy pacjent korzystający z pomocy poradni ma prawo do bezpłatnych porad lekarskich i terapii prowadzonej przez specjalistę psychoterapii uzależnień, psychologa, psychoterapeutę lub instruktora terapii uzależnień.

Ważne! Leczenie pacjentów bez ich zgody odbywa się na podstawie skierowania z gminnej komisji do spraw rozwiązywania problemów alkoholowych lub postanowienia sądu.

Ośrodek dzienny

W ośrodku dziennym leczeni są pacjenci, którzy nie mogą być leczeni w poradni, ale nie wymagają stałego pobytu w oddziale szpitalnym. w trakcie leczenia chory ma zapewnione niezbędne badania diagnostyczne, konsultacje specjalistyczne, niezbędne leki, wyroby medyczne i środki pomocnicze oraz wyżywienie. Ma zagwarantowane także świadczenia terapeutyczne (w tym psychoterapię) i rehabilitacyjne, a rodzina działania edukacyjno-konsultacyjne.

Izba przyjęć

W izbie przyjęć, przez całą dobę, pacjent może skorzystać ze świadczeń udzielanych w trybie nagłym (także diagnostyczno-terapeutycznych). W przypadku konieczności kontynuowania leczenia specjalistycznego chory ma zapewnione zabezpieczenie medyczne oraz transport.

Szpital

W szpitalu leczeni są pacjenci wymagający stałej obserwacji i opieki, na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub z gabinetu prywatnego albo na mocy postanowienia sądu. Skierowanie pacjenta do szpitala psychiatrycznego wydawane jest w dniu badania, a jego ważność wygasa po upływie 14 (czternastu) dni. Okres ważności skierowania ulega przedłużeniu o czas oczekiwania na przyjęcie do szpitala psychiatrycznego pod warunkiem wpisania na listę oczekujących na udzielenie świadczenia, w terminie 14 dni od dnia wystawienia skierowania. Przyjęcie do szpitala psychiatrycznego wymaga pisemnej zgody pacjenta, a przyjęcie osoby małoletniej lub ubezwłasnowolnionej następuje za pisemną zgodą jej przedstawiciela ustawowego.

Ważne! w nagłych przypadkach osoba z zaburzeniami psychicznymi może być przyjęta do szpitala psychiatrycznego bez skierowania, po osobistym jej zbadaniu przez lekarza izby przyjęć.

Podczas leczenia pacjent ma zapewnione bezpłatnie niezbędne badania diagnostyczne, konsultacje specjalistyczne, świadczenia z zakresu profilaktyki, leczenia, pielęgnacji i rehabilitacji, niezbędne leki, wyroby medyczne i środki pomocnicze, świadczenia terapeutyczne (w tym psychoterapia), a rodzina ma zagwarantowane działania edukacyjno-konsultacyjne.

Przepustka

Za zgodą lekarza lub kierownika psychiatrycznego zakładu opieki długoterminowej pacjent może uzyskać przepustkę. Na czas jej trwania świadczeniodawca powinien zaopatrzyć pacjenta w niezbędne leki, wyroby medyczne i środki pomocnicze. w całodobowych oddziałach psychiatrycznych i leczenia uzależnień możliwe jest udzielanie zgody na przepustkę na okres do 3 (trzech) dni, a w uzasadnionych przypadkach, w związku z wydarzeniami losowymi - do 7 (siedmiu) dni.

Łączny czas przebywania na przepustkach w całodobowych oddziałach psychiatrycznych i leczenia uzależnień nie może przekraczać 25% czasu trwania hospitalizacji. w psychiatrycznym zakładzie opieki długoterminowej (opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym) łączny czas przebywania na przepustkach nie może przekraczać 30 (trzydziestu) dni w roku kalendarzowym.

źródło:  https://zip.nfz.gov.pl/ap-portal/

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Opieka paliatywna i hospicyjna

W 2012 r. na opiekę paliatywną i hospicyjną Fundusz wydał prawie 330 milionów złotych (325 690 677 zł). Leczenie jednej osoby kosztowało średnio 4 155,07 zł. Jeśli chcesz wiedzieć ile NFZ wydał na Twoje leczenie zaloguj się do ZIP i przejdź do zakładki Rejestr Usług Medycznych.

Nie masz jeszcze konta w ZIP? Zarejestruj się żeby uzyskać dostęp do swoich danych.

Opieka paliatywna i hospicyjna ma na celu poprawę jakości życia chorego i jego bliskich zmagających się z codziennymi problemami związanymi z postępującą, często nieuleczalną chorobą. Podejmowane działania mają na celu zapobieganie cierpieniu, niesienie ulgi, leczenie bólu i innych objawów oraz pomoc w rozwiązywaniu problemów wraz ze wsparciem dla rodziny pacjenta. Pomoc umierającemu, ciężko i nieuleczalnie choremu oraz jego rodzinie zapewnia wielodyscyplinarny zespół osób, w skład którego wchodzą lekarze, pielęgniarki, fizjoterapeuci, psycholog.

Świadczenia w opiece paliatywnej i hospicyjnej udzielane są:

  • w oddziale medycyny paliatywnej oraz hospicjum stacjonarnym,
  • w hospicjum domowym,
  • w poradni medycyny paliatywnej.

Oddział medycyny paliatywnej i hospicjum stacjonarne przeznaczone są przede wszystkim dla pacjentów z trudnymi do kontroli objawami, bez nadziei na wyleczenie, w schyłkowym okresie życia.

W hospicjum domowym całościową opieką objęci są pacjenci z zaawansowanymi, niepoddającymi się leczeniu przyczynowemu, postępującymi, zagrażającymi życiu chorobami przewlekłymi o złym rokowaniu (określonymi w rozporządzeniu ministra zdrowia). Pacjentom objętym opieką przysługują w zależności od potrzeb, porady lekarskie - nie rzadziej niż 2 (dwa) razy w miesiącu, a wizyty pielęgniarskie - nie rzadziej niż 2 (dwa) razy w tygodniu. Wizyty innych członków zespołu hospicjum domowego (psychologa, fizjoterapeuty) ustalane są przez lekarza sprawującego opiekę nad chorym, w zależności od potrzeb pacjenta.

W poradni medycyny paliatywnej sprawowana jest opieka nad chorymi, których stan ogólny jest stabilny i którzy mogą przybyć do poradni oraz nad chorymi, którzy ze względu na ograniczoną możliwość poruszania się wymagają wizyt domowych. Wizyty lub porady mogą być udzielane do 2 (dwóch) razy w tygodniu.

Skierowanie

Żeby pacjent mógł być objęty opieką paliatywną i hospicyjną konieczne jest skierowanie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

źródło:  https://zip.nfz.gov.pl/ap-portal/

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Świadczenia pielęgnacyjno-opiekuńcze

W 2012 r. na świadczenia pielęgnacyjno-opiekuńcze Fundusz wydał ponad 1 miliard złotych (1 004 173 358 zł). Leczenie jednej osoby kosztowało średnio 9 355,42 zł. Jeśli chcesz wiedzieć ile NFZ wydał na Twoje leczenie zaloguj się do ZIP i przejdź do zakładki Rejestr Usług Medycznych.

Nie masz jeszcze konta w ZIP? Zarejestruj się żeby uzyskać dostęp do swoich danych.

W ramach opieki długoterminowej pacjent, który po zakończeniu leczenie szpitalnego wymaga dodatkowej opieki pielęgnacyjnej, może skorzystać ze świadczeń gwarantowanych w tym zakresie, realizowanych w zakładach stacjonarnych lub w warunkach domowych.

Świadczenia realizowane w warunkach stacjonarnych

Ze świadczeń realizowanych w warunkach stacjonarnych może skorzystać osoba przewlekle chora, która przebyła leczenie szpitalne i ma ukończony proces diagnozowania, leczenia operacyjnego lub intensywnego leczenia zachowawczego, ale nie wymagają już dalszej hospitalizacji w oddziale szpitalnym i powinna przebywać w zakładzie opiekuńczym względu na:

  • stan zdrowia i niesprawność fizyczną,
  • brak samodzielności w samoopiece i samopielęgnacji,
  • konieczność stałej kontroli lekarskiej,
  • potrzebę profesjonalnej pielęgnacji,
  • rehabilitację.

Warunkiem jest uzyskanie w ocenie skalą Barthel 40 (czterdzieści) punktów lub mniej.

Chorzy z niewydolnością oddechową, którzy wymagają stosowania ciągłej terapii oddechowej przy pomocy respiratora, lecz nie wymagają hospitalizacji w oddziałach intensywnej terapii, mogą zostać zakwalifikowani do leczenia w zakładzie opiekuńczym dla dorosłych lub dla dzieci i młodzieży wentylowanych mechanicznie.

Skierowanie

Pacjent może skorzystać z publicznych i niepublicznych zakładów pielęgnacyjno-opiekuńczych i opiekuńczo-leczniczych Sposób i tryb kierowania osób do jednostek publicznych oraz zasady ustalania odpłatności za pobyt w określa minister zdrowia. w przypadku zakładów niepublicznych decyzję o przyjęciu podejmuje dyrektor zakładu w porozumieniu z lekarzem zakładu.

Jakie świadczenia należą się pacjentowi przebywającemu w ośrodku:

  • wszystkie niezbędne leki, przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze (np. pieluchomajtki),
  • badania diagnostyczne,
  • żywienie dojelitowe i pozajelitowe (należy pamiętać, że kwalifikacja pacjenta do żywienia dojelitowego i pozajelitowego odbywa się w szpitalu).

Uwaga! Pacjent przebywający w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym ponosi koszty wyżywienia i zakwaterowania.

Przepustka

Za zgodą lekarza i jednoczesną zgodą kierownika zakładu opiekuńczego, pacjent może uzyskać przepustkę. Łączny czas pobytu chorego na przepustkach nie powinien być dłuższy niż 10% czasu pobytu w zakładzie danego świadczeniodawcy w danym roku. Na czas jej trwania świadczeniodawca powinien zaopatrzyć pacjenta w niezbędne leki, wyroby medyczne i środki pomocnicze.

W przypadku gdy w trakcie pobytu w zakładzie pacjent zostanie skierowany i przyjęty do leczenia szpitalnego, po jego wypisaniu ze szpitala nie jest konieczne ponowne składanie wniosku o przyjęcie do zakładu.

Świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze realizowane w warunkach domowych

Ze świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w warunkach domowych mogą skorzystać obłożnie chorzy, którzy nie wymagają leczenia w warunkach stacjonarnych, jednak wymagają dodatkowej opieki i pomocy w domu.

Chorzy z niewydolnością oddechową, którzy wymagają stosowania respiratora mogą skorzystać z domowej opieki nad pacjentami wentylowanymi mechanicznie.

Taką formą opieki mogą zostać objęci pacjenci:

  • z udokumentowanym zakończonym leczeniem przyczynowym;
  • w pełni zdiagnozowani (u których wykonano wszelkie niezbędne badania diagnostyczne, uzasadniające rozpoznanie i potwierdzające niemożność stosowania innej formy terapii niż wentylacja mechaniczna);
  • którzy mają zapewnione odpowiednie warunki domowe i przeszkoloną rodzinę (opiekunów prawnych) w zakresie pielęgnacji, obsługi aparatury medycznej oraz udzielania pierwszej pomocy tak, aby podczas stosowania terapii mogło być zapewnione bezpieczeństwo chorego;
  • którzy nie są objęci opieką paliatywną, hospicyjną lub realizowaną przez pielęgniarkę opieki długoterminowej domowej.

Skierowanie

Skierowanie na taki rodzaj leczenia wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego. Do skierowania powinny zostać dołączone następujące dokumenty:

  • karta informacyjna leczenia szpitalnego,
  • wyniki badań będących w posiadaniu pacjenta lub jego rodziny (opiekunów),

W przypadku terapii oddechowej przy pomocy respiratora w warunkach domowych wymagana jest także kwalifikacja do objęcia opieką w warunkach domowych, wydana przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii.

 

Obłożnie i przewlekle chorzy przebywający w domu, którzy nie wymagają leczenia w warunkach stacjonarnych, jednak ze względu na istniejące problemy zdrowotne wymagają systematycznej i intensywnej domowej opieki pielęgniarskiej (realizowanej we współpracy z lekarzem POZ), mogą skorzystać z pielęgniarskiej opieki długoterminowej.

Do pielęgniarskiej opieki długoterminowej domowej mogą być zakwalifi kowanipacjenci, którzy:

  • w ocenie skalą Barthel otrzymali 40 (czterdzieści) punktów lub mniej,
  • którzy nie zostali objęci opieką przez hospicjum domowe, inny stacjonarny zakład opiekuńczy udzielający świadczeń gwarantowanych, domową opieką dla pacjentów wentylowanych mechanicznie i nie są w ostrej fazie choroby psychicznej.

Na pierwszej wizycie w domu chorego, pielęgniarka dokonuje oceny stanu pacjenta skalą Barthel oraz ustala plan opieki. O rozpoznanych problemach pielęgnacyjnych i ustalonym planie opieki, pielęgniarka jest obowiązana poinformować pacjenta oraz jego rodzinę lub opiekunów.

Pielęgniarka opieki długoterminowej domowej wykonuje u pacjenta wszystkie czynności pielęgnacyjne, a nie tylko te, które wymienione są w "Karcie czynności pielęgniarskich długoterminowej domowej". Każdą wykonaną przez pielęgniarkę czynność, pacjent, jego rodzina lub opiekun, potwierdza własnoręcznym podpisem. Nie należy podpisywać czynności, których pielęgniarka nie wykonała.

Ważne! Środki higieniczne i opatrunkowe, leki i inne wyroby medyczne zlecone przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego zapewnia rodzina pacjenta (lub jego opiekun).

Skierowanie

Skierowanie na taki rodzaj leczenia wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego. Do skierowania powinna zostać dołączona karta oceny pacjenta do objęcia pielęgniarską opieką długoterminową domową.

źródło:  https://zip.nfz.gov.pl/ap-portal/

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Opieka stomatologiczna

W 2012 r. na leczenie stomatologiczne wszystkich pacjentów Fundusz wydał prawie 1,8 miliarda złotych (1 751 236 998 zł). Leczenie jednej osoby kosztowało średnio 246,50 zł. Jeśli chcesz wiedzieć ile NFZ wydał na Twoje leczenie zaloguj się do ZIP i przejdź do zakładki Rejestr Usług Medycznych.

Nie masz jeszcze konta w ZIP? Zarejestruj się żeby uzyskać dostęp do swoich danych.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy stomatologa, masz prawo wyboru dowolnej placówki lub lekarza, udzielających świadczeń na podstawie umowy z NFZ. Fundusz refunduje między innymi: świadczenia ogólnostomatologiczne, zabiegi chirurgiczne - stomatologiczne i periodontologiczne, świadczenia ortodontyczne i protetyczne. Niektóre rodzaje bezpłatnej opieki i leczenia przewidziane są tylko dla konkretnych grup pacjentów. I tak, z refundowanego leczenia ortodontycznego mogą korzystać dzieci i  młodzież, a z leczenia ogólnostomatologicznego w znieczuleniu ogólnym, osoby upośledzone umysłowo.

Jakie świadczenia ogólnostomatologiczne przysługują pacjentom

  • badanie lekarskie stomatologiczne z instruktażem higieny jamy ustne 1 (jeden) raz w roku;
  • badanie lekarskie kontrolne 3 (trzy) razy w roku;
  • leczenie próchnicy zębów;
  • świadczenia z zakresu leczenia endodontycznego zębów jednokanałowych (najczęściej od "jedynki" do "trójki";
  • usunięcie złogów nazębnych;
  • leczenie zmian na błonie śluzowej jamy ustnej;
  • usunięcie zębów oraz niektóre zabiegi chirurgiczne;
  • zdjęcia rentgenowskie wewnątrzustne;
  • znieczulenie.

W ramach świadczeń opłacanych przez NFZ pacjentowi przysługuje także leczenie protetyczne z zastosowaniem protez akrylowych w szczęce i żuchwie raz na 5 (pięć) lat oraz bezpłatna naprawa protezy raz na 2 (dwa) lata.

W ramach gwarantowanego leczenia ortodontycznego wad zgryzu przysługują:

  • leczenie z zastosowaniem aparatu ruchomego - do końca 12. (dwunastego) roku życia;
  • kontrola wyników leczenia po jego zakończeniu do ukończenia 13. (trzynastego) roku życia;
  • zdjęcie pantomograficzne - jeden raz w trakcie całego leczenia ortodontycznego;
  • naprawa aparatu - do ukończenia 13. (trzynastego) roku życia;
  • korekcyjne szlifowanie zębów;
  • proteza dziecięca częściowa i całkowita.

Dzieciom i młodzieży do 18. (osiemnastego) roku życia przysługują, między innymi:

  • zabezpieczenie lakiem bruzd zębów szóstych w ramach profilaktyki - do ukończenia 7. (siódmego) r.ż.;
  • lakierowanie wszystkich zębów stałych;
  • impregnacja zębiny zębów mlecznych;
  • leczenie próchnicy zębów mlecznych;
  • kosmetyczne pokrycie niedorozwoju szkliwa w zębach stałych;
  • leczenie chorób przyzębia;
  • zabiegi chirurgiczne takie jak: operacyjne odsłonięcie zatrzymanego zęba, operacyjne usunięcie zawiązków zębów ze wskazań ortodontycznych, resekcja wierzchołka korzenia zębów przednich, rozszerzone leczenie endodontyczne (kanałowe).

Ważne! Do świadczeń stomatologicznych w ramach umów z NFZ nie ma dopłat. Wszystkie świadczenia finansowane przez NFZ są realizowane jedynie przy wykorzystaniu materiałów przewidzianych w katalogu świadczeń gwarantowanych.

Skierowanie

Skierowanie do stomatologa nie jest wymagane.

Pacjentowi zgłaszającemu się z bólem, świadczenia udzielane są w dniu zgłoszenia.

Podstawa prawna

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (DzU 2009 r. Nr 140 poz. 1144, z późn. zm.)

 

źródło:  https://zip.nfz.gov.pl/ap-portal/

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Transport sanitarny

Jeżeli wymagasz podjęcia natychmiastowego leczenia w innej placówce leczniczej, w celu kontynuacji i zachowania ciągłości leczenia albo musisz udać się na leczenie, a dysfunkcja narządu ruchu uniemożliwia Ci korzystanie ze środków transportu publicznego (bez względu na schorzenie) możesz skorzystać z bezpłatnego transportu sanitarnego.

Jeżeli jesteś zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymagasz pomocy przy korzystaniu ze środków transportu publicznego lub wymagasz korzystania z pojazdów dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych przysługuje Ci transport częściowo płatny w  przypadku leczenia:

  • chorób krwi i narządów krwiotwórczych,
  • chorób nowotworowych,
  • chorób oczu,
  • chorób przemiany materii,
  • chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,
  • chorób skóry i tkanki podskórnej,
  • chorób układu krążenia,
  • chorób układu moczowo-płciowego,
  • chorób układu nerwowego,
  • chorób układu oddechowego,
  • chorób układu ruchu,
  • chorób układu trawiennego,
  • chorób układu wydzielania wewnętrznego,
  • chorób zakaźne i pasożytnicze,
  • urazów i zatruć,
  • wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych,

NFZ pokrywa w takich przypadkach 40% kosztów przejazdu środkami transportu sanitarnego.

W przypadkach niewymienionych powyżej koszty transportu będziesz musiał pokryć w całości osobiście.

Skierowanie

Transport sanitarny jest realizowany na zlecenie lekarza\felczera ubezpieczenia zdrowotnego.

Ważne! Karetki pogotowia ratunkowego służą do ratowania życia i zdrowia ludzi. Nie wzywaj pogotowia ratunkowego, gdy potrzebujesz transportu sanitarnego.

Transport sanitarny w POZ

Transport sanitarny w podstawowej opiece zdrowotnej przysługuje pacjentom w następujących sytuacjach:

  • kiedy zachodzi konieczność leczenia określonego schorzenia w innej placówce leczniczej – z wyłączeniem stanów nagłego zagrożenia zdrowia lub życia;
  • dla zachowania ciągłości leczenia – gdy jest ono realizowane przez lekarza POZ.

Świadczenie obejmuje przejazd z miejsca zamieszkania pacjenta do świadczeniodawcy i z powrotem. Zasady odpłatności są takie same jak w przypadku opisanego wcześniej transportu sanitarnego.

Skierowanie

Skierowanie na transport sanitarny POZ wystawia lekarz podstawowej opieki zdrowotnej.

Transport sanitarny „daleki” w POZ

Z transportu „dalekiego” w POZ możesz skorzystać w następujących sytuacjach:

  • kiedy z przyczyn losowych musiałeś skorzystać z pomocy medycznej w szpitalu za granicą, a Twój stan zdrowia w momencie wypisu ze szpitala jest stabilny, ale nie pozwala na samodzielny powrót do domu.
    Taki transport jest realizowany od granicy Polski do miejsca Twojego zamieszkania;
  • kiedy z przyczyn losowych musiałeś skorzystać z pomocy medycznej w zagranicznym szpitalu, ale wymagasz kontynuacji leczenia w kraju, a stan Twojego zdrowia pozwala na uzyskanie wypisu i nie ma medycznych przeciwwskazań do przewozu ambulansem.
    W takim przypadku przysługuje Ci transport od granicy Polski do szpitala, który jest położony najbliżej Twojego domu i w którym możliwe jest kontynuowanie leczenia.
  • kiedy z przyczyn uzasadnionych medycznie musisz korzystać ze świadczeń konkretnej poradni specjalistycznej oddalonej od miejsca zamieszkania o więcej niż 120 km „tam i z powrotem”, a ogólny stan Twojego zdrowia nie pozwala na samodzielne dotarcie do poradni. Transport przysługuje wtedy z Twojego miejsca zamieszkania do najbliższego świadczeniodawcy, który udzieli CI świadczeń i z powrotem;
  • kiedy musisz ze względów medycznych korzystać z wysokospecjalistycznych świadczeń ambulatoryjnych, które realizowane są jedynie przez niektóre poradnie, do których odległość z miejsca Twojego zamieszkania przekracza 120 km „tam i z powrotem”, a ogólny stan zdrowia chorego nie pozwala na samodzielny dojazd do poradni. Transport przysługuje wtedy od miejsca zamieszkania do poradni i z powrotem;

Aby skorzystać z transportu sanitarnego „dalekiego” w POZ powinieneś (Twoja rodzina albo opiekun prawny) wystąpić z wnioskiem do dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ. Wniosek taki należy złożyć w oddziale Funduszu, do którego należysz. Po rozpatrzeniu wniosku, dyrektor oddziału Funduszu wyda pisemnie stosowną decyzję.

Ważne! W przypadku transportu związanego z leczeniem poza granicami kraju, do wniosku należy dołączyć zaświadczenie sporządzone w języku polskim, a przygotowane przez zagraniczny szpital, który realizował leczenie. w  przypadku transportu związanego z leczeniem specjalistycznym w kraju należy dołączyć do wniosku zaświadczenie z poradni specjalistycznej, która ma wykonać świadczenie.

źródło:  https://zip.nfz.gov.pl/ap-portal/

 

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Dla pacjenta

eWUŚ

Zamówienia Publiczne

2014 rok

 

więcej

Informacje kontaktowe

home Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej w Gryficach
 ul. Niechorska 27,
 72-300 Gryfice
phone  centrala (91) 384 20 61,
 sekretariat (91) 384 33 98,
 fax (91) 384 21 68
email  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
  bip
  ePUAP